Ρόφημα Cran-Max™ + μαννόζη - GymBeam

Το Cran-Max™ + Mannose drink της GymBeam είναι σκόνη για την παρασκευή ροφήματος με τρία δραστικά συστατικά. Μία δόση είναι 3,5 γραμμάρια και περιέχει 2 000 mg μαννόζης, 880 mg ινουλίνης και 500 mg πατενταρισμένου εκχυλίσματος κράνμπερι Cran-Max™.

Κάντε τον υπολογισμό: 3 380 mg από τα 3 500 mg. Για το φυσικό άρωμα και το γλυκαντικό απομένουν 120 χιλιοστόγραμμα, δηλαδή το 3,4 % της δόσης. Στα ροφήματα σε σκόνη, αυτός ο αριθμός είναι ο καλύτερος δείκτης που έχετε στη διάθεσή σας. Πολλά προϊόντα αυτής της κατηγορίας αποτελούνται κυρίως από έκδοχα, αρωματικές ύλες, οξέα και γλυκαντικά, ενώ τα δραστικά συστατικά αποτελούν μόνο ένα μικρό μέρος του περιεχομένου τους. Εδώ ισχύει το αντίθετο και μπορείτε να το επαληθεύσετε απευθείας από τον πίνακα διατροφικών στοιχείων – αρκεί να αφαιρέσετε το άθροισμα των συστατικών από το βάρος της δόσης.

Στα εκχυλίσματα κράνμπερι, στην ετικέτα εμφανίζονται τρία στοιχεία, καθένα από τα οποία δηλώνει κάτι διαφορετικό. Τα περισσότερα προϊόντα δεν αναγράφουν κανένα από αυτά ή αναφέρουν απλώς «εκχύλισμα κράνμπερι» χωρίς περαιτέρω διευκρινίσεις.

Τα κράνμπερι χρησιμοποιούνταν για προβλήματα του ουροποιητικού πολύ πριν καταλάβει κανείς γιατί. Η πρώτη εξήγηση ακουγόταν λογική: ο χυμός κράνμπερι είναι όξινος, άρα αυξάνει την οξύτητα των ούρων και δυσκολεύει την ανάπτυξη των βακτηρίων σε αυτά. Αυτή η θεωρία άντεξε για δεκαετίες. Ήταν λανθασμένη. Η ποσότητα οξέος που φτάνει πράγματι στα ούρα είναι πολύ μικρή για να αλλάξει κάτι.

Η πραγματική εξήγηση ήρθε πολύ αργότερα και είναι πιο ενδιαφέρουσα. Τα βακτήρια δεν μπορούν απλώς να αιωρούνται στα ούρα· πρέπει να προσκολληθούν κάπου, αλλιώς ο οργανισμός τα απομακρύνει. Γι’ αυτό έχουν μικροσκοπικές προεκβολές, με τις οποίες προσκολλώνται στο τοίχωμα της ουροδόχου κύστης. Και οι προανθοκυανιδίνες παρεμποδίζουν αυτή την ικανότητα προσκόλλησης. Δεν σκοτώνουν τα βακτήρια. Απλώς τα δυσκολεύουν να παραμείνουν στη θέση τους.

Υπάρχει εδώ μια λεπτομέρεια που οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν. Πολλά φρούτα και τρόφιμα περιέχουν προανθοκυανιδίνες, όπως τα μύρτιλα, τα σταφύλια, τα μήλα και το κακάο. Ωστόσο, δεν πρόκειται για τα ίδια μόρια. Υπάρχουν δύο τύποι δεσμών με τους οποίους συνδέονται αυτά τα μόρια μεταξύ τους. Τα περισσότερα φρούτα έχουν τον έναν τύπο. Το κράνμπερι έχει τον άλλο και ακριβώς αυτός ο διαφορετικός δεσμός είναι ο λόγος που επιδρά στην προσκόλληση των βακτηρίων με τον συγκεκριμένο τρόπο. Γι’ αυτό, σε αυτόν τον τομέα, το κράνμπερι δεν μπορεί να αντικατασταθεί από οτιδήποτε άλλο, ακόμη κι αν στη συσκευασία του αναγράφεται η ίδια λέξη «προανθοκυανιδίνες».

Cochrane ασχολείται με τα κράνμπερι από το 1998 και έκτοτε έχει επικαιροποιήσει την ανασκόπηση τρεις φορές. Το ενδιαφέρον είναι ότι μπορούμε να παρακολουθήσουμε πώς συσσωρεύονταν τα επιστημονικά δεδομένα.

Η Cochrane συγκαταλέγεται στις πιο αξιόπιστες πηγές της ιατρικής. Η ανασκόπησή της για τα κράνμπερι δημοσιεύεται από το 1998, ενώ η πιο πρόσφατη έκδοση, στα τέλη του 2023, βασίστηκε σε πενήντα τυχαιοποιημένες μελέτες με σχεδόν εννέα χιλιάδες συμμετέχοντες. Το συμπέρασμα είναι συγκρατημένα θετικό και αφορά συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων, όχι τους πάντες. Πιο ενδιαφέρουσα, όμως, είναι μια φράση που οι συγγραφείς έγραψαν σχεδόν παρεμπιπτόντως: μέχρι σήμερα δεν υπάρχει συμφωνία για το πόσες προανθοκυανιδίνες πρέπει τελικά να περιέχει ένα προϊόν. Κάθε μελέτη χρησιμοποίησε διαφορετικό σκεύασμα και διαφορετική ποσότητα, ενώ ορισμένες δεν ανέφεραν καθόλου την ποσότητα. Γι’ αυτό τα αποτελέσματα σε αυτόν τον τομέα είναι τόσο αντικρουόμενα. Αυτό είναι ακριβώς το κενό που καλύπτει η δική μας τυποποίηση. Ενώ οι περισσότεροι κατασκευαστές γράφουν στη συσκευασία «εκχύλισμα κράνμπερι», εμείς αναφέρουμε την ακριβή ποσότητα.¹